Gri

Konuşma

Seks Bağımlısı ✰ %20 texting ✓ - 1.9 - Wattpad

Uzun bir aradan sonra içimde oluşan bir boşluk oldu. Genelde bu boşluk ile yaşamaya alışkın olsam da son zamanlarda biraz arttı. Kendi kontrol deliliğim bende gelecek kaygısı oluşturmaya başladı. Hissettiğim şeyler gerçek mi? Ne zaman tam olarak gerçek olduğunu anlayacağım. İyi hissetmek için güzel şeyler duymaya ihtiyacım var. Umut beslemeye, umudumu kaybetmemeye ihtiyacım var. Anladım yaş ilerledikçe kaygı da korku da artıyor. Yaşarken bunu fark etmiyoruz ama zaman geçiyor. Yaşadıkça büyüyoruz.

Gelecek benim için uçsuz ve bucaksız bir deniz gibi. Sonunu göremediğin bir okyanus. Kendi içimde planladığım gibi mi olacak? Hep böyle mi devam edecek? Hem bilmek istiyorum hem de korkuyorum. Umudumu kaybetmek istemiyorum. O yazdığım eski yazılarımı okudum. Gerçekten o sahilde olacak mıyım? O sıcaklığı hissedecek miyim?

Çok bir şey beklemiyorum hayattan. Olmasını istediğim, yapmak istediğim tek bir şey var. Sevmek ve sevilmek istiyorum. Hissetmek istiyorum. Bence bu kolay bulunmuyor. Benim için en azından kolay olmuyor. Bir güç istiyorum, elimde bir sıcaklık.

Zaman geçtikçe olduğum yerde hep ben varım. Yanımda olanlar hep varlar. Gidenler var kalanlar var. Sanki dünya dönüyor ve sadece ben duruyormuşum gibi geliyor. Dünyayı bırakmışım gibi hissediyorum. Ama bu boşluk tam geçecek derken daha da büyüyor içimde.

Neden hep düşündüğüm şeyler bir şekilde olmuyor? İstediğim ve duvarlarımı yıkmak için o attığım adımlar birer birer önümde yıkılıyor sanki. İstediğim şey adımlarımın yıkılması ya da yok olması değildi. Ben duvarlarımı aşmak istemiştim. Adım atmak gerekiyor dediler, kendine şans vermen gerekli dediler. Dene dediler evet. Evet deniyorum, hep denedim. Ama olmuyor. Sabret diyor bana biliyorum. Sabret o istediğin gelecek diyor. Demiyorsa bile ben öyle düşünmek istiyorum. Öyle düşünüp, umudumu da kaybetmek istemiyorum.

Bugün sadece kendimle konuşmak istedim. Kendimle konuşarak belki de kendimi anlamak istedim. Gri’ye yazmayı uzun zaman olmuştu. Gerçi artık o oluşturduğum gri daha renkli. Değiştirdiğim logomdan sonra da bunu anladım. Artık gri değil dünyam. Ama renkli de sayılmaz şu sıralar. Geçen bir arkadaşıma dedim ki ben bir şeyler hissettiğim zaman sanki dünyam renkleniyor. Renkler daha canlı geliyor gözüme, daha çok yaşıyormuşum gibi hissediyorum dedim. Ama bunu en son ne zaman yaşadım, ne zaman dünya bana o kadar canlı geldi hatırlamıyorum. Üzücü… Eskiden hissettiğin duygularında yok olması o hissi tamamen silmesi çok üzücü. Artık eskiden o kadar yüksek hissettiğim şeyler bende bir gülümseme bile yaratmıyor. O zaman anlıyorum ve diyorum ki demek o da değilmiş. Beklediğin his o da değilmiş diyorum.

Çok konuştum bu sefer, öyle sadece aklıma geleni yazmak istedim. Umarım bunu okuduğum zaman hissettin CG derim. Artık bunları yazmana gerek yok. Hissini yaz artık, boşluğunu bıraktın derim.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir