Gri

Farkettim

aesthetic gif - Album on Imgur

Bugün başkalarının kendilerini anlatışını farkettim. Sadece bende olan durumlar değilmiş anladım. Hissizliğin sadece benim duvarlarımının arkasında kalmadığını öğrendim. Gri’nin sadece bende olmadığını anladım.

Sanırım bizler artık anormal ve kötü durumlara da alışıyoruz. Bu çağ, ülke, halk, siyaset, hepsi… Her gün aldığımız tonla kötü haber sayesinde artık bunları normal karşılayıp şaşırmıyoruz. Onlar belki yakınımızda da yaşanıyor. Ben bunu yaşamam dediğimiz şeyler bile yakın çevremizden duyuluyor.

Farklı alanlara savrulurken nereye gideceğimizi bilmiyoruz. Yolumuzu kaybedecek miyiz? Yoksa çoktan kaybolduk mu?

Doğru dua diye bir şey varmış. İnsan enerjisini doğrusuna yöneltmeli tabi. Doğru şeyleri dilemeli. Belki dileklerimiz bile kayıp…

Savrulurken umut aramak istiyoruz. Gri içerisinde kaybolmuşluğu değil de belki de bulduğumuzu elimizde tutmak istiyoruz.

Peki güvendiğim biri mi olmalı yanında yoksa sevdiğin mi?

Duygusal olarak bağlandığın biri sana güven vermediğinde ne yapman gerekir? Gri tüm bu soruların cevabına ne dedi sence?

Gri’nin kalbinde olan kelebeklerin kanat çırpınış sesini özledin mi sende? Gri renklenmek için kelebeklerin sesini beklerken zaman ne kadar da hızlı geçti öyle.

Sessizlik içinde belki de bir kanat sesi umut dolman için yeterliydi.

Bazen geliyor böyle; bir denizin dalga sesi, bir ormanın içinde dalların hareket edişi, bir kuşun sesi, rüzgardan çarpan perdenin sesi, kapının rüzgardan yavaş yavaş kendi kendine kapanırken çıkardığı o ses, telefon bildirim sesi.

Tüm bu sesler senin var olduğunun belirtisi, senin öykün.

Gözlem olanağının açık olduğu, senin gözünden görülen o renkli ya da gri dünya?

Hangisi sensin?

Gri’nin içinde rengini arayan mı yoksa siyahla beyaza ayak uyduran mı? Belki de renklerin içinde kaybolan bir sen’sindir.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir