Gri

Her Neyse

Ä°lgili resim

Uzun zaman oldu. Gri’yi boşluyorum. Yazmak iyi geliyor evet. Ama bazen kaçıyorum. İçimden gelenleri dile dökemiyorum. Yazarken istemsiz elimden dökülen şeyler yüzüme çarpıyor sanki.

Neredeyim? Hangi zamandan, hangi sınavdan geçiyorum?

Kendimi dinlemeyeli o kadar uzun zaman olmuş ki. Kendimizi düşünmekten alıkoyuyoruz. Artık düşünmeye vakit bulamıyoruz. Büyüyoruz ve gerçek hayat bir şekilde toz pembeliğini kaybediyor. Çocukken bildiğimiz doğruların, aslında tamamen yanlış olduğunu öğreniyoruz ve bu bizim isteğimiz dışında oluyor. Doluyoruz hayata. Dolduruşa geliyoruz. Hislerimizle hareket etmeyi unutuyoruz. Bu zaman öyle bir zaman ki insanlar sadece mantığını kullanıyor. Hepimiz (bende dahil olmak üzere) duygularımıza gem vuruyoruz.

Korkuyoruz. Sevmekten, sevilmekten… Duvarlar örüyoruz (belki farkında olmadan).

Benim için yine hayatımın dönüm noktalarından birindeyiz. Düzenimi tamamen bozup bir işe girişmeyi düşünüyorum. Bütün hayatımı değiştireceğim bir karar. Belki mutlu olmayacağım bir sayfa açıyorum. Korkuyorum. Alıştığım şeylerden vazgeçmekten korkuyorum. Ama bir yanım git yap diyor. Gitmez de kalırsam ne yapamayacaklarımdan korkuyorum. Yapamayacak olmaktansa, yapabileceklerimi düşünmek istiyorum.

Farklı hissediyorum. Artık hislerimle hareket etmek istiyorum. Mantığım buna hala tamamen izin vermese bile denemeye devam ediyorum. Bazen bütün duvarlarım iniyor, bazende kuruntu yapıp tekrar örüyorum. Kuruntuları bir kenara bırakmak istiyorum. Yaşamak istiyorum. Ama pişman olmak istemiyorum.

Koyvermek istiyorum, alıp başımı gitmek…

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

1 Yorum

  1. “farklı hissediyorum”. “korkuyorum”…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir